Wykończenie i ozdabianie dzianiny

Pompon

	Na kartce z bloku technicznego, za pomocą cyrkla (lub linijki) zrobić dwa koła. Zewnętrzne o promieniu 1,5 cm; wewnętrzny - 0,5 cm.
	Potrzebna są dwa takie koła. Wyciąć koła i środek.
	Wokół złożonych razem kółek nawijać nitkę. Najlepiej od razu podwójnie złożoną nitkę, niezbyt długą, by przeciąganie nie trwało "nieskończoność".
	Przeciągać najlepiej szydełkiem. Równomiernie okrywając tekturowe koła.
	Następne warstwy również okręcać równomiernie.
	Gdy skończy się nitka, zostawić dłuższy koniec. Wziąć następną podwójną nitkę, i zostawiając długi początek, kontynuować nawijanie. Kiedy otwór w kołach się zmniejszy, wziąć cieńsze szydełko ...
	... a potem igłę z dużym oczkiem. Owijać, aż będzie niemożliwe już przeciągnięcie nitki.
	Końcówki nitek poobcinać.
	Na brzegach kółek rozciąć nitki ...
	... aż będą widoczne brzegi kółek. Obciąć wzdłuż całego obwodu.
	Pomiędzy kółka włożyć podwójną nitkę ...
	... owinąć wokół środka i zawiązać.
	Kółka z tekturki podrzeć i usunąć.
	Pompon wychodzi raczej jajowaty, można przyciąć by był bardziej okrągły.

Wykończenie specjalne

Supełki

To efektowne zamknięcie oczek może stanowić część wzoru, na przykład jako wykończenie kieszeni lub kołnierzyka.

Zamykanie wykonujemy po prawej stronie robótki:

1. Dwa oczka razem na prawo,
2. powstałe oczko przełożyć na lewy drut,
3. nabrać 2 oczka metodą warkocza i zawiesić na lewym drucie
4. 4 o. razem (2 o. nabrane i 2 z drutu)
5. powstałe oczko przełożyć na lewy drut.

Powtarzać te pięć kroków. Ostatnie dwa oczka zamknąć, przez pętelkę przeciągnąć uciętą nitkę i mocno zaciągnąć.

Ozdobny szew

W ten sposób łączy się dwie części dzianiny w miejscach o tej samej szerokości oczek np. na ramionach przód z tyłem swetra. Zamiast zamykać oczka na ramiona a potem zszywać, oczka pozostawia się np. na agrafkach. Potem potrzebne są druty na żyłce i jeden długi drut pomocniczy (jednostronnie zakończony) o tym samym numerze.

Oczka z agrafki, obu elementów, przełożyć na druty z żyłką w taki sposób, by po złożeniu ze sobą drutów części dzianiny leżały lewymi stronami do siebie.
Przełożyć oczka na drut pomocniczy na zmianę po jednym z każdego drutu z żyłką.
Oczka przełożyć z powrotem na druty z żyłką, tak jak je ułożyliśmy na drucie pomocniczym.
Przesuwamy oczka na czubek drutu, z nitką od kłębka na początku. Za pomocą drugiego drutu z żyłki przełożyć oczka tak, aby wszystkie leżały jak oczko prawe (nitka oczka z tyłu wyżej).
Przesuwamy oczka przez żyłkę, by nitka od kłębka była na czubku jednego z drutów.
Przerabiamy po dwa oczka na prawo (po jednym z każdej części odzieży).
W następnym rzędzie zamykamy wszystkie oczka:
Przesuwamy po żyłce oczka tak, by nitka od kłębka była na końcu rzędu.
Prawy drut wbijamy w pierwsze oczko, drugie oczko chwytamy od spodu i przeciągamy przez pierwsze oczko.
Oczko przeciągnięte nakładamy z powrotem na lewy drut.
Te dwie czynności powtarzamy do końca rzędu. Ostatnie oczko zabezpieczamy nitką od kłębka.

Medaliony,

to elementy, które wykonuje się osobno, a potem łączy w większą całość, np. narzuty, poduszki, garderoba. Zszyte w ten sposób elementy tworzą patchwork. Z dużych medalionów można zrobić torebkę, niewielki dywanik, czy górną część beretu. Okrągłe, owalne i kwadratowe medaliony wykonuje się na pięciu drutach pończoszniczych, zaczynając od środka. Robótkę kształtuje się dodając odpowiednią liczbę oczek.

Kwadrat	Na 4 druty nabrać 8 oczek. Okrążenie 1, 3 i 5 - oczka prawe; Okrążenie 2 (zwiększające) - z każdego oczka przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, by uzyskać 16 oczek; Okrążenie 4 - z 1 o. przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, 2 o. prawe, z 1 o. przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, powtórzyć 4 razy, uzyskując 24 oczka; Okrążenie 6 - z 1 o. przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, 4 o. prawe, z 1 o. przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, powtórzyć 4 razy, uzyskując 32 oczka. Przerabiać w ten sposób, dodając po jednym oczka między na końcu i na początku każdego drutu, w okrążeniach parzystych (zwiększających). Po każdym okrążeniu układać robótkę płasko i sprawdzać kształt. Jeśli kwadrat się marszczy, między okrążeniami zwiększającymi przerobić na prawo dodatkowe okrążenie. Kiedy kwadrat osiągnie wymaganą wielkość zamknąć luźno oczka. Na końcu zamykania oczek, gdy zostaje ostatnie oczko należy zamknąć obwód. Wyciąga się oczko z pierwszego zamkniętego oczka i przerabia razem z ostatnim oczkiem. Albo ostanie oczko przeciąga się przez pierwsze zamknięte oczko.
Na 4 druty nabrać 8 oczek. Okrążenie 1,3 i 5 - oczka prawe; Okrążenie 2 (zwiększające) - z każdego oczka przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, by uzyskać 16 oczek; Okrążenie 4 - 1 o. prawe, z 1 o. przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, powtórzyć 8 razy, by uzyskać 24 oczka; Okrążenie 6 - 2 o. prawe, z 1 o. przerobić: 1 o. prawe i 1 o. prawe przekręcone, powtórzyć 8 razy, by uzyskać 32 oczka. Przerabiać w ten sposób, dodając po jednym oczku pośrodku i na końcu oczek na każdym drucie. Po każdym okrążeniu układamy robótkę płasko i sprawdzamy kształt. Po dodaniu zbyt wielu oczek w kolejnych okrążeniach, robótka będzie się marszczyć. Aby temu zapobiec należy miedzy okrążeniami zwiększającymi przerobić na prawo dodatkowe okrążenie. Kiedy koło osiągnie wymaganą wielkość zamknąć luźno oczka. Na końcu zamykania oczek, gdy zostaje ostatnie oczko należy zamknąć obwód. Wyciąga się oczko z pierwszego zamkniętego oczka i przerabia razem z ostatnim oczkiem. Albo ostanie oczko przeciąga się przez pierwsze zamknięte oczko.	Koło
Kwadrat na dwóch drutach (oczka dodawane w odległości 2 oczek od brzegu)	Dobieranie oczek można wykonywać jako narzut przed oczkiem brzegowym lub dodawanie oczka w pewnej odległości od brzegu (1-3 oczka). Nabieramy 3 o. Rząd 1 - oczka lewe, W kolejnych rzędach dodawać (dowolną metodą) 1 oczko na początku każdego rzędu, do momentu aż bok kwadratu osiągnie pożądaną długość. Teraz trzeba odejmować oczka. Na początku każdego rzędu - 2 o. razem (dwa oczka z samego brzegu lub w odległości 2-3 oczek od brzegu). Przerabiać w ten sposób, aż na drucie pozostaną tylko 3 oczka. 3 o. razem, zamknąć ostatnie oczko. W zależności od gęstości próbki, kwadrat może bardziej przypominać romb. Aby nadać robótce pożądany kształt, należy ją napiąć lub robić tak, by w 10 cm zmieściło się więcej rzędów (np. cieńsze druty). Tradycyjny styl, w którym patchwork wykonany jest z kwadratów zrobionych kilkoma różnymi ściegami, nazywa się "ogrodem babuni". Po zszyciu kwadraty tworzą wzór złożony z większych rombów. zobacz

Piękne efekty daje:
• dzierganie medalionów wielokolorową nitką,
• dzierganie ściegiem francuskim - należy co drugie okrążenie przerabiać na lewo.

Ciekawie prezentują się kwadraty robione na dwóch drutach, w których kliny wykonane są na przemian ściegiem gładkim prawym i gładkim lewym lub ściegiem francuskim i gładkim prawym.

Oczka w medalionach można dodawać techniką narzutu i dobierania.

Medaliony kształtuje się poprzez odpowiednie napinanie robótki.

Kwadraty „domino”

Wzory domino to kolejna odmiana patchworku. Robótka wykonana tą techniką składa się z osobno dzierganych kwadratów, do których dorabia się kolejne kwadraty, nabierając oczka z dowolnego boku. Technika prawie nie wymaga zszywania elementów. Kwadraty kształtuje się poprzez odejmowanie oczek do środka. Podczas dziergania większej robótki, na drutach znajdują się tylko oczka tworzące bok jednego z kwadratów.

Technikę tę najlepiej przećwiczyć wykonując zaprezentowany przykład. Próbka składa się z czterech kwadratów wykonanych ściegiem francuskim.

Widok z prawej strony
(numery przy kwadratach wskazują, który to kwadrat)

Widok z lewej strony

Pierwszy kwadrat „domino”

Nabrać 19 oczek za pomocą szydełka.

Uwagi:
oczko brzegowe - przekładane,
3 o. razem na prawo - najpierw poobracać oczka by leżały jak oczka prawe (tylna nitka oczka wyżej), łatwiej wtedy przerobić je razem na prawo,
rzędy parzyste - prawa strona robótki.

Rząd 1 i wszystkie rzędy nieparzyste - o. brzeg., oczka prawe;
Rząd 2 - o. brzeg., 7 o. prawych, 3 o. razem na prawo, 8 o. prawych;
Rząd 4 - o. brzeg., 6 o. prawych, 3 o. razem na prawo, 7 o. prawych;
Rząd 6 - o. brzeg., 5 o. prawych, 3 o. razem na prawo, 6 o. prawych;
Rząd 8 - o. brzeg., 4 o. prawych, 3 o. razem na prawo, 5 o. prawych;
Rząd 10 - o. brzeg., 3 o. prawych, 3 o. razem na prawo, 4 o. prawych;
Rząd 12 - o. brzeg., 2 o. prawych, 3 o. razem na prawo, 3 o. prawych;
Rząd 14 - o. brzeg., 1 o. prawych, 3 o. razem na prawo, 2 o. prawych;
Rząd 16 - o. brzeg., 3 o. razem na prawo, 1 o. prawe;
Rząd 18 - 3 o. razem na prawo.
Uciąć nitkę i przeciągnąć przez ostatnie oczko, zamykając robótkę.
Pierwszy kwadrat jest gotowy. Ponieważ pierwsze oczko brzegowe w każdym rzędzie było przekładane, na brzegach znajdują się kolumny luźnych oczek brzegowych, które łatwo nabrać na drut do przerobienia następnego kwadratu.

Drugi kwadrat

Przerabia się po prawej stronie pierwszego kwadratu. Nabrać oczka wzdłuż boku pierwszego kwadratu przez obie pętelki oczek brzegowych i nakładać na prawy drut. Pierwsze oczko przy ostatnim rzędzie pierwszego kwadratu, dziewiąte oczko przy pierwszym rzędzie. I jeszcze jedno oczko z samego rogu.
Za pomocą szydełka dobrać "z powietrza" 9 oczek (pierwsze oczko łańcuszka wyciągnąć z 10-tego właśnie nabranego oczka).
Na drucie mamy 19 oczek, przerobić jak kwadrat pierwszy.

Trzeci kwadrat

Z łańcuszka zrobionego szydełkiem nabrać 9 oczek. Nabrać oczko narożne, z rogu pierwszego kwadratu (poniżej pierwszego oczka brzegowego).
Potem nabrać pozostałe 9 oczek z oczek brzegowych pierwszego kwadratu. Dwa ostatnie oczka trzeba gęsto umieścić na ściśniętym rogu, tam gdzie ostatnie rzędy i zaciśnięte oczko w pierwszym kwadracie.
Na drucie mamy 19 oczek, przerobić jak pierwszy kwadrat.

Czwarty kwadrat

9 oczek nabrać z oczek brzegowych trzeciego kwadratu, oczko narożne z rogu pierwszego kwadratu, 9 oczek z oczek brzegowych drugiego kwadratu.
Te 19 oczek przerobić jak kwadrat pierwszy.

Próbka robiona ściegiem francuskim prezentuje wszystkie techniki niezbędne do wykonania patchworku metodą "domino". Kwadrat podstawowy może składać się z dowolnej, ale nieparzystej liczby oczek. Aby wykonać kwadraty ściegiem dżersejowym, należy rzędy nieparzyste przerabiać na lewo. Przy nieparzystej liczbie oczek łatwo przerabia się też ścieg ryżowy. Bez względu na to, jakim ściegiem przerabia się kwadraty, należy pamiętać, że pierwsze oczko brzegowe jest przekładane.

Pętelki

Plisy wykonane pętelkami przypominają sztuczne futro i świetnie prezentują się się jako kołnierze i mankiety. Pętelki nadają się do wykonywania pojedynczych elementów zdobniczych, ale tą techniką można też robić większe projekty, na przykład miękkie zabawki (owieczka) lub grube dywany (w tym przypadku pętelki się przecina).
	Pętelki wyrabia się na tle ściegu francuskiego. Rząd 1 (prawa strona roboty) - oczka prawe przekręcone; Rząd 2 (wyrabianie pętelek) - o. brzeg., oczko prawe z pętelką: krok 1 - z oczka robimy oczko prawe od spodu, nie zdejmujemy z lewego drutu;
	krok 2 - na czubek środkowego palca lewej ręki narzucić nitkę - pętelkę. Nitkę z kłębka prowadzimy na palcu wskazującym. krok 3 - oczko leżące na lewym drucie przerobić ponownie na prawo, jak przy robieniu drugiego oczka z jednego.
	krok 4 - oczko spuszczamy z drutu prawego, dwa zrobione oczka nakładamy na lewy drut. Pętelka pozostaje na palcu środkowym. Uważać należy, by nie ciągnąć nitkę od kłębka, bo oczka się ścisną co utrudni pracę. Te dwa oczka przerobić razem na prawo. Delikatnie pociągnąć pętelką leżącą na palcu środkowym lewej ręki i w ten sposób zacisnąć połączone oczka. Zdjąć pętelkę z palca. Przerabiać oczka z pętelkami do końca rzędu, powtarzając te cztery kroki. Ostatnie oczko w rzędzie przerobić na prawo bez pętelki. Te dwa rzędy tworzą wzór.

Pętelki całe i cięte.

Na zdjęciach widać próbki ściegu pętelkowego, na jednym pętelki zostały pocięte, tak jak przy robieniu dywanu. Podwójnie robione oczka zapobiegają wypadaniu pociętych nitek i zaciąganiu się pętelek.

WAŻNA WSKAZÓWKA, pętelki wykonuje się grubą włóczką na cieńszych drutach (o 1,5 - 2 numery niż zaleca metka na włóczce). W przeciwnym razie powstaną prześwity.

Można oczywiście, taką ażurową dzianinę z pętelkami wykorzystać w strojach letnich.

Wcześniejsze pętelki (jasno-zielone z fioletowym) zostały wykonane na drutach nr 3 i włóczką do takich drutów, ale potrójne złożoną, tzn. 2 nitki jasno-zielone i jedna nitka fioletowa.
Zalecam, przy cienkiej nitce i drutach, stosować połączone 2-3 nitki.
W takiej robótce pętelki są gęste i stojące. Aby pętelki były luźniejsze, należy między rzędami pętelek przerabiać dodatkowe rzędy oczek prawych przekręconych.

Plisa z pętelków lub frędzli - wyrabiając przy dolnym brzegu robótki tylko jeden rząd pętelek można uzyskać ładne frędzelki.

Można je przeciąć lub nie.

Pilśnienie

Pilśnienie to proces polegający na moczeniu dzianiny w gorącej wodzie w celu nadania jej bardziej jednolitej struktury. Pilśnienie bywa mylone z czesaniem wełny, tymczasem czesaniu poddaje się przędzę, a pilśnieniu - gotowy wyrób z wełny. Umiejętnie spilśniona dzianina jest miękka, bardziej zwarta i pokryta meszkiem jak po wyczesaniu. W wyniku spilśnienia wzrasta wytrzymałość i gęstość dzianiny, a ubrania są zdecydowanie cieplejsze.

Obróbce tego typu poddaje się wyłącznie dzianinę wykonaną ze stuprocentowej wełny. Włóczki syntetyczne oraz włóczki przystosowane do prania w pralkach automatycznych nie nadają się do pilśnienia.

Pilśnienie to ostatni krok w procesie tworzenia dzianiny. Wełna staje się bardziej puszysta, pasma nitki łączą się ze sobą, a oczka się zamykają, tak że dzianiną jest bardziej jednolita. Należy pamiętać, że wyrób gotowy po pilśnieniu skurczy się nawet o 10 % na długość i szerokość. Dlatego należy to uwzględnić przy wykonywaniu odzieży, którą będzie się spilśniać, robiąc ją odpowiednio większą.

Spilśniony wyrób można rozcinać i zszywać jak zwykłą tkaninę. Oczka nie będą się pruły ani plątały.

	próbka nie była pilśniona
	próbka spilśniona prawidłowo
	pilśnienie nie powiodło się i dzianina się sfilcowała

Pilśnienie ręczne i automatyczne
Dzianinę można pilśnić na dwa sposoby: ręcznie lub w pralce automatycznej. Metoda ręczna pozwala na dokładniejszą kontrolę tego, co dzieje się z dzianiną. Pilśnienie automatyczne jest mniej pracochłonne, poza tym można od razu włożyć do pralki kilka rzeczy. Nie istnieje jeden uniwersalny sposób pilśnienia, każda włóczka wymaga indywidualnego traktowania, inaczej reaguje na gorącą wodę i środki piorące. Przed zmoczeniem gotowego wyrobu warto eksperymentować z próbkami wykonanymi z tej samej włóczki. Należy przygotować kilka próbek, opisać rozmiar drutów i gęstość splotu (liczbę oczek i rzędów w 1 cm), a po wysuszeniu porównać z próbką nie poddaną pilśnieniu.

Pilśnienie ręczne

Pranie ręczne robić w rękawiczkach, bo gorąca woda i środki piorące niszczą skórę dłoni.

Efekt końcowy zależy od wysokości temperatury (inaczej zachowa się wełna prana w gorącej wodzie, a inaczej w letniej), siły pocierania i ugniatania oraz środka piorącego w jakim moczy się dzianinę (mydło, płatki mydlane). Nie należy używać detergentów ani proszku do prania. Płatki mydlane rozpuścić w gorącej wodzie i namoczyć jedną z próbek.
Próbkę ugniatać, ale nie naciągać ani nie pocierać. Co jakiś czas wyjmować z wody i sprawdzać jak zachowuje się wełna. Wypłukać w zimnej wodzie i delikatnie naciągnąć. Jeśli oczka nadal swobodnie się rozciągają włożyć próbkę z powrotem do gorącej wody. Podnosić temperaturę wody dopóki oczka próbki nie zaczną się zagęszczać, a włóczka lekko mechacić. Jeszcze raz dokładnie wypłukać i delikatnie wygnieść nadmiar wody. Próbkę zawinąć w ręcznik, by odciągnąć resztki wody, po czym rozłożyć płasko do wyschnięcia. Nie suszyć mechanicznie. Zwrócić uwagę na czas schnięcia.
Dla porównania drugą próbkę dłużej płukać w zimnej wodzie lub ugniatać w cieplejszej niż próbkę pierwszą. Temperatura wody ma duży wpływ na zachowanie wełny i ostateczny wygląd dzianiny. Warto zaryzykować i zniszczyć jedną z próbek, by zobaczyć jak wygląda sfilcowana dzianina i porównać ją z dzianiną poprawnie spilśnioną. Aby nie popełnić błędów w konserwacji, należy notować jak zachowują się próbki podczas prania.

Pilśnienie automatyczne

Włożyć próbki do pełnej pralki. Aby pilśnienie przebiegło prawidłowo próbka musi być pocierana, dlatego dobrze jest włożyć do pralki na przykład kilka ręczników. Nastawić najkrótszy cykl (pranie w gorącej wodzie, płukanie w zimnej), nie wirować. Jeśli istnieje taka możliwość, wyjmować próbki z pralki podczas cyklu, by sprawdzić jak zachowuje się wełna. Można wyjmować po jednej próbce w różnych momentach prania i powtarzać etapy cyklu, aż do osiągnięcia zadowalającego efektu końcowego. Notować jak zachowują się próbki i w którym momencie zakończyć proces pilśnienia.

Pilśnienie odzieży

Pierwszą próbę z wyrobem gotowym najlepiej zrobić ręcznie, bo łatwiej kontrolować co dzieje się z wełną. Jest przy tym nieco więcej pracy, ale za to nie ryzykuje się zniszczenia wyrobu, co zdarza się podczas prania w pralce.
Należy pamiętać, że wyrób gotowy zachowa się w praniu nieco inaczej, niż próbka. Wyrób jest zwykle większy i cięższy, a jego elementy są łączone różnymi ściegami, dlatego pilśnienie może przebiegać nieco inaczej. Próbki dają jedynie orientacyjne pojęcie o tym, jak zachowuje się wełna, dlatego warto uważnie kontrolować przebieg prania gotowego wyrobu, gdyż pilśnienie to proces nieodwracalny.
Po spilśnieniu należy dzianinę rozłożyć do wyschnięcia na płaskiej powierzchni. Ukształtować wyrób, wyprostować szwy. Spilśnione ubranie zwykle bardziej przylega do ciała, dlatego dobrze jest przymierzyć wyrób przed końcem suszenia. Delikatnie naciągnąć dekolt i szwy pach, tak by właściwie się ułożyły. Naciągnąć przód, tył oraz rękawy w celu nadania odpowiedniej długości. Ostrożnie zdjąć i ułożyć płasko do wyschnięcia.

Po wysuszeniu wyrobu można wyczesać wełnę sztywną szczotką. Zacząć od delikatnych pociągnięć w tym samym kierunku.

Plisy

Zamiast ściągacza przy brzegach dzianiny można robić plisy.
Rodzajem takiej plisy jest zaprezentowane już wykończenie specjalne - supełki oraz pętelki.
Plisy podłużne wykonuje się osobno lub łącznie z dzianiną.
Plisy wykonywane wszerz można zrobić przy gotowym elemencie dzianiny nabierając oczka brzegowe (dekolt lub pacha) lub zamiast ściągaczu na dole swetrów i rękawów.

Plisy podłużne

border-od-iny	Nabrać na druty 12 o. i przerabiać wg schematu. Na schemacie podano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje jego początek. Powtarzać od 1 do 8 rzędu. - oczko brzegowe - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 2 oczka lewe razem na lewo - 3 oczka razem (bez znaczenia czy na prawo czy na lewo)

rnd-z22-str-13 Robię na drutach zeszyt 22, strona 13	Na druty nabrać 4 oczka i przerabiać wg schematu. Na schemacie podano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje jego początek. Powtarzać od 1 do 6 rzędu. - oczko brzegowe - oczko prawe - oczko lewe - narzut zamknąć 4 o. - zamknąć w lini prostej.

Zygzaki	Nabrać 11 oczek. Wykonywać wg schematu, pokazano na nim wszystkie rzędy. Oczka brzegowe przerabiać jak pokazuje schemat. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 2 oczka lewe razem od spodu Na przykładzie tej plisy pokazuję, jak można wykonać ją wzdłuż brzegu np. pachy reglanowej. Dobiera się 11 oczek na plisę, kolorową nitkę przekłada się między oczkami plisy a oczkami reszty wyrobu.

Listki	Nabrać 6 oczek. Wykonywać wg schematu, pokazano na nim wszystkie rzędy. Oczka brzegowe przerabiać jak pokazuje schemat. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 2 oczka z jednego oczka - 3 oczka razem - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem

Otwarty francuski	Nabrać 4 oczek. Wykonywać wg schematu, pokazano rzędy nieparzyste. W rzędach parzystych oczka przerabiać na prawo. Oczka brzegowe przerabiać również na prawo. - oczko prawe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 4 oczka razem pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą

Pętelki	Nabrać 6 oczek. Wykonywać wg schematu, pokazano na nim wszystkie rzędy. Oczka brzegowe przerabiać jak pokazuje schemat. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka lewe razem na lewo - 3 oczka razem

Większe liście	Nabrać 13 oczek. Wykonywać wg schematu, pokazano na nim rzędy nieparzyste, oczka w rzędach parzystych przerabiać jak schodzą z drutu, a narzuty na lewo. Oczka brzegowe przerabiać jak pokazuje schemat. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka lewe razem na lewo - 2 oczka lewe razem od spodu

Romby	Nabrać 22 oczka. Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać tak jak schodzą z drutu, a narzuty na lewo. Oczka brzegowe przerabiać wg schematu. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem

r-126	Nabrać 11 oczek. Oczko brzegowe przerabiane wg schematu. Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać jak schodzą z drutu, a narzuty na lewo. Powtarzać stale od 3 do 20 rzędu. W rzędzie 19 zamknąć prosto 8 oczek. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu

romba-fr	Nabrać 11 oczek . Pokazano na schemacie wszystkie rzędy (nr rzędu to początek rzędu). Powtarzać stale od 1 do 12 rzędu. - oczko brzegowe - oczko prawe - narzut - 2 oczka lewe razem od spodu - 3 oczek razem

sople	Nabrać 5 oczek . Pokazano rzędy (głównie) nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać jak schodzą z drutu, a narzuty na lewo. Oczka brzegowe przerawiać wg schematu. Powtarzać stale od 1 do 12 rzędu. - oczko prawe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą - 6 oczek razem

04-fale	Nabrać 13 oczek. Na schemacie pokazano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko danego rzędu. - oczko brzegowe - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem Powtarzać od 1 do 14 rzędu.

04-liście	Nabrać 8 oczek. Na schemacie pokazano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko danego rzędu. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 2 oczka z jednego oczka (jedno na prawo, drugie jako prawe przekręcone) W 18 rzędzie zamknąć prosto tyle oczek, aby zostało początkowych 8 oczek. Powtarzać od 1 do 18 rzędu.

04-wachlarzowy	Nabrać 14 oczek. Rzędy parzyste robić jak rząd 2, tzn. pierwsze oczko na prawo, narzut, 2 o. razem na prawo, pozostałe oczka w rzędzie na prawo. - oczko prawe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo Powtarzać od 1 do 20 rzędu.

04-witki	Nabrać 10 oczek. Na schemacie pokazano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko danego rzędu. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo Na początku 8 rzędu zamknąć prosto tyle oczek, aby w sumie zostało 10 początkowych oczek. Powtarzać od 1 do 8 rzędu.

04-ząbki	Nabrać 10 oczek. Na schemacie pokazano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko danego rzędu. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo W 8 rzędzie zamknąć prosto tyle oczek aby zostało początkowych 10 oczek. Powtarzać od 1 do 8 rzędu.

r-121	Nabrać 35 oczek. Na schemacie pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych pierwsze dwa oczka i ostatnie dwa oczka przerabiać na prawo, pozostałe oczka i narzuty na lewo. Powtarzać stale od 1 do 12 rzędu. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem na wierzchu

Plisy wykonywane wszerz

Plisa podwijana, podwijana ząbkowana.

05-Kwiatek gwiazdka n o w e	W trakcie robienia kwiatka-gwiazdki, stwierdziałam, że jeśli poprzestaniemy na przerobieniu czterech rzędów wyjdzie nam zgrabna plisa. Pierwszy rząd może być odmiennego koloru, albo w jednolitym kolorze. Nabrać liczbę oczek podzielną przez 9 (=raport) + 1 o. Na schemacie pokazano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko danego rzędu. Po rzędzie 4 zakończyć plisę, lub przejść do następnego etapu robótki. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 2 oczka lewe razem na lewo - 2 oczka lewe razem od spodu

05-Rząd dzwonków n o w e	Nabrać liczbę oczek podzielną przez 11 (=raport) + 4 o. Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać jak schodzą z drutu. Pokazano też rząd 10, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko danego rzędu. Po rzędzie 11 zakończyć plisę, lub przejść do następnego etapu robótki. pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko prawe - oczko lewe - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem

05-Wachlarzyki n o w e	Nabrać liczbę oczek podzielną przez 12 (=raport) + 1 o. Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać jak schodzą z drutu, a narzuty na lewo. Powtarzać od 1 do 2 rzędu do porządanej wysokości. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko prawe - 2 oczka prawe razem na prawo - narzut

05-Z jodełek i listków n o w e	Listki bardzo ładnie kończą nam jodełkę. Nabrać liczbę oczek podzielną przez 14 (=raport) + 15 + 2 o. brzeg. Pokazano część rzędów parzystych, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko rzędu. W rzędach parzystych niepokazanych na schemacie oczka przerabiać jak schodzą z drutu, a narzuty na lewo. Powtarzać rząd 1 i 2 na zmianę, do porządanej wysokości jodełki. Potem robić liście od rzędu 13. Po przerobieniu plisy zakończyć, lub przejść do następnego etapu robótki. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko brzegowe - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem - 3 oczka razem (cyfra podaje liczbę oczek, które należy przerobić razem)

Bąble n o w e	"Wymyśliłam" tą plisę ujrzawszy u kogoś szalik (nie robiony na drutach, ale taki zwykły :) z takimi właśnie bąbelkami na brzegach. Odległości między bąbelkami mogą być większe lub mniejsze. Nabrać liczbę oczek podzielną przez 4 (=raport) + 9 o. Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać jak schodzą z drutu. Po przerobieniu rzędu 2 zakończyć, lub przejść do następnego etapu robótki. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko prawe - duży bąbel, tzn. z 1 o. zrobić 5 o. (1 o. prawe, 1 o. lewe, 1 o. prawe, 1 o. lewe, 1 o. prawe), robotę odwrócić i przerobić 5 o. lewych, odwrócić i przerobić 5 o. prawych, odwrócić i przerobić 5 o. lewych, odwrócić i przerobić 5 o. prawych, odwrócić i przerobić 5 o. lewych, odwrócić i przerobić 5 o. razem na prawo.

Najprostsza plisa	Robimy za pomocą szydełka łańcuszek, na drut nabieramy np. co 4 oczko i przerabiamy. Najlepiej robić wzór, dzięki któremy brzeg się nam nie zawinie np. kratkę. W ten sposób można rozpocząć również robótkę, której (ten, być może dolny) brzeg ma się później bardzo mocno rozciągać. Nabierając na drut oczka w większej odległości (co 10-15 oczko) uzyskamy na dolnym brzegu rodzaj grubych pętli.

04-muszle	Nabrać liczbę oczek podzielną przez 13 + 4. Na schemacie pokazano wszystkie rzędy, numer rzędu wskazuje pierwsze oczko danego rzędu. Po rzędzie 10 zakończyć plisę, lub przejść do następnego etapu robótki. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą - 5 oczek razem

Chwosty	Nabrać liczbę oczek podzielną przez 13 (=raport) + 2 o. brzeg. Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać jak schodzą z drutu. W 14 rzędzy zacząć wykonywać element dzianiny. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko brzegowe - oczko prawe - oczko lewe - 2 oczka prawe razem na prawo - 2 oczka prawe razem od spodu - oczko supełkowe (pionowe kreski - liczba oczek; poziome łuki - liczba owinięć) - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem na wierzchu pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą

Muszelki	Nabrać liczbę oczek podzielną przez 13 (=raport) + 2 o. brzeg. Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka przerabiać jak schodzą z drutu, a narzuty na lewo. W 12 rzędzie zamknąć oczka na lewo, lub zacząć wykonywać element odzieży. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko brzegowe - oczko prawe - oczko lewe - narzut - 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem

Pajęczyna	Nabrać liczbę oczek podzielną przez 3 (=raport) + 1 + 2 o. brzeg. Pokazano wszystkie rzędy. W rzędzie 15 zamknąć wszystkie oczka, lub wyrabiać dalej element dzianiny. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko brzegowe - oczko prawe - oczko lewe pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą - oczko prawe przekręcone - oczko lewe przekręcone - oczko prute

Guzik powlekany

W sklepach dostępne są guziki do własnoręcznego obciągania, ale można też używać zwykłych płaskich guzików na nóżce. Guziki do własnoręcznego powlekania są metalowe lub plastikowe. Sprzedaje się je w dwóch częściach: jedną obciąga się dzianiną, a drugą dociska do spodu, by zabezpieczyć dzianinę. Do guzików zwykle dołącza się kartonowe kółko o identycznej wielkości, które przydaje się przy ustalaniu wielkości dzianiny. Jeśli używa się zwykłego guzika, należy najpierw wyciąć kartonowe koło o średnicy dwa razy większej niż guzik, np. do guzika o średnicy 2,5 cm należy zrobić koło o średnicy 5 cm.
Guziki najlepiej obciągać dzianiną z wełny czesankowej lub cieńszej, by guzik nie zrobił się zbyt duży. Dzianina powinna być gęsta i mocna, dlatego należy użyć drutów o dwa lub trzy numery mniejsze od zalecanych.

	Przed przystąpieniem do dziergania należy zrobić na cienkich drutach małą próbkę ściegu. Umieścić na niej tekturowe kółko i zaznaczyć jego wielkość szpilkami. Policzyć oczka i rzędy.
	Liczbę rzędów podzielić na 3. Nabrać na druty połowę oczek i przerobić dżersejem 1/3 rzędów. W co drugim rzędzie dodawać przy brzegach po jednym oczku, aż do uzyskania pożądanej liczby oczek. Przerobić 1/3 rzędów prosto, po czym w takiej samej liczbie rzędów zgubić dodane oczka. Zamknąć pozostałe oczka. Zostawić długi koniec nitki, który posłuży do ściągnięcia dzianiny wokół guzika. W trakcie pracy porównywać wielkość robótki z kartonowym modelem. Robótka tak naprawdę nie będzie okrągła, ale ośmiokątna.
	Dzianinę na guzik można zdobić haftem i koralikami. Nie należy umieszczać elementów zdobniczych zbyt blisko brzegu, bo po ściągnięciu oczek będzie niewidoczny. Zdobić tak, by po lewej stronie nie kłębiło się zbyt wiele nitek.
	Końcówkę nitki przepleść wokół brzegu ściegiem fastrygowym (nie naokrętkę, bo trudno będzie ściągnąć brzegi). W środku umieścić guzik i mocno ściągnąć nitkę. Jeśli guzik jest widoczny pod dzianiną, należy wyciąć kółko z cienkiego materiału (w kolorze włóczki) i go osłonić. Wygładzić dzianinę pod spodem guzika i przerobić kilka dodatkowych oczek, które połączą brzegi. Zabezpieczyć końcówkę nitki. Nie ma potrzeby zaciskania guzika od spodu, dzianina i tak nie zmieściłaby się pod nakładką, chyba że została wykonana z bardzo cienkiej włóczki.
Guzik za 1 grosz	Jeśli nie posiadamy guzików do powleczenia, możemy użyć małych monet, np.: 1 grosz. Zasada wykonania jest taka sama jak wyżej, z tą różnicą, że papierowe koło ma promień równy średnicy monety.
	Wykonujemy sześciokąt.
	Oblekamy monetę.
	Brzegi sześciokąta ściągamy z tyłu, i tym miejscem przyszywamy do odzieży.

Guziki supełki

Zamiast guzika w tak wykonany "okrąg" można wypchać kawałkami tkaniny. W tym celu przygotować tej samej wielkości i koloru co dzianina okrąg z tkaniny. Złożyć tkaninę z dzianią (okręgi), wokół brzegu przepleść nitkę (ściegiem fastrygowym, przy użyciu igły, bo trzeba przebić tkaninę), środek wypchać stosownymi materiałami, po czym mocno zaciągnąć nitkę i zabezpieczyć jej końcówkę.
Taki miękki guzik, odpowiedniej wielkości, doskonale nadaje się do odzieży dziecięcej.

Kwiaty i liście

Wystarczy kilka kwiatków i listków by w niecodzienny sposób przyozdobić proste ubranie, narzutę czy poszewkę na poduszkę. Kwiaty wykonane z jedwabiu czy aksamitnej szenili dodają szyku i elegancji. Ozdoby z bawełny są trwałe i się nie odkształcają. Ozdoby z czystej bawełny można spilśnić. Brzegi kwiatów i listków można zdobić koralikami i haftem.

06 - Różyczka	Ten uroczy i malutki kwiatek, może być cudną ozdobą na czapce lub przy dekolcie, zwłaszcza gdy zrobi się ich więcej. Lub sama w sobie stanowić może malutki upominek. Nabierając oczka zostawiać dłuższe ogonki, przydadzą się do zszywania.

	Nabieramy 5 oczek i przerabiamy wg schematu 4 płatki: - oczko prawe - oczko lewe - 2 oczka z jednego oczka - dwa oczka przerobić razem Po przerobieniu 4 płatków, zamykamy wszystkie oczka, wzdłuż dolnego brzegu przeciągamy fastrygę i zaciągamy. Płatki zwijamy kształtując pąk kwiatka, pod spodem zszywamy utrwalając ten kształt.
	Łodygę zaczynamy od "listków". Nabrać 2 oczka i robić wg schematu. Zrobić około 5 listków.
	- oczko prawe - oczko z powietrza - oczko zamknięte
	Przefastrygować dolny brzeg, nitkę zaciągnąć i związać lub zabezpieczyć.
	Wzdłuż fastrygi nabrać 7-9 oczek. Przerabiać dżersejem prawym, od drugiego rzędu na początku każdego rzędu przerabiać dwa oczka razem. Aż na drucie zostaną 3 oczka. Dalej robimy sznurek dziergany na dowolną długość.
	Zszyć listki w kształt kielicha.
	Przyszyć pączek różyczki w środek kielicha, ściegiem niewidocznym.
	Wielkość różyczki zależy od grubości włóczki i drutów. Ja użyłam włóczki grubości około 350m/100g i druty nr 2,5. Różyczka jest trochę większa od mojego kciuka.

05 - Koronkowy kwiatek
Ten kwiatek robimy w rzędach, potem zszywamy ściegiem drabinkowym.

W zielonym kwiatku, w dziurkach widać "dziubki". Są to "resztki" oczek, którymi przerobione były oba narzuty. Nitka wyciągnęła się w trakcie robienia oczek wyciąganych. Aby się ich pozbyć trzeba w następnym (siódmym) rzędzie w czasie przerabiania oczek rozciągać przerabiane oczka.

	Można zrobić 5 (11 oczek) lub 6 (13 oczek) płatków. Robimy wg schematu. - raport, czyli motyw który się powtarza od początku do końca rzędu. Oczka przed i za strzałkami przerabia się na początku i na końcu rzędu jednorazowo. - oczko prawe - oczko lewe pusta kratka - ignorować, stosuje się w celu poprawienia czytelności schematu, aby było widać jakie oczka następują nad sobą - 2 oczka z jednego oczka - narzut - dwa oczka lewe
	Objaśniam rząd 6, bo tu mogą być niejasności w odczytywaniu schematu. Na schemacie są czerwone linie proste z kółkiem, to oczko wyciągane, które zawieszamy na drucie jako dodatkowe oczko. Rząd 6 - 1 o. prawe, (1 o. prawe, przez ażur wyciągamy nitkę i zawieszamy na prawym drucie nie ściągając zbyt mocno)x5, powtarzać od, 2 o. prawe. Środek można zostawić duży, lub przefastrygować i zaciągnąć.
	Kolorowe pręciki w postaci pętelek lub przeciętych pętelek.
	Nitki zabezpieczamy po lewej stronie, żeby nie wypadły.

05 - Kwiatek - gwiazdka

Kwiatek wyglądający właściwie jak gwiazdka.

Również robimy w rzędach, i zszywamy, najlepiej ściegiem płaskim.

	Gwiazdkę można zrobić z 5 lub 6 płatkami. Nabrać 46 (dla 5 płatków) lub 55 oczek (dla 6 płatków). Robić wg schematu. Ostatnie oczka można ściągnąć nitką
	lub zamknąć prosto.
	Prawą stroną mogą być oczka prawe, wtedy zszywamy od strony lewych oczek.
	Ciekawie wygląda kwiatek-gwiazdka jeśli pierwszy brzeg przerobimy odmiennym kolorem. Ten kwiatek miał ostatnie oczka zamykane w lini prostej.
	Kwiatek-gwiazdka z 6 płatkami, prawa strona od strony lewych oczek, ostatnie oczka zaciągnięte nitką.
	Jak wyżej, ale prawe oczka są prawą stroną kwiatka.

Róża

Aby kwiat był bardziej zbity i sztywny najlepiej wykonać go z włóczki czesankowej lub cieńszej, na mniejszych drutach niż te zalecane na banderoli.

Nabrać 80 oczek i przerobić jeden rząd na prawo.
Przerabiać dżersejem, aż do osiągnięcia 2,5 cm wysokości.
Wtedy zacząć (w rzędach z oczkami prawymi) gubienie oczek.
pierwsze gubienie - *2 o. razem na prawo* 40 razy = 40 oczek.
drugie gubienie - *2 o. razem na lewo* 20 razy = 20 oczek.
trzecie gubienie - *2 o. razem na prawo* 10 razy = 10 oczek.

Uciąć nitkę pozostawiając długą końcówkę. Nawlec nitkę na igłę dziewiarską lub przy pomocy szydełka przeciągnąć nitkę po kolei przez wszystkie oczka, zdejmując je z drutu. Zaciągnąć nitkę, by zebrać oczka i zwinąć robótkę. Uformować różę, wywijając brzegi dzianiny prawą stroną na zewnątrz. Przerobić kilka oczek wzdłuż dolnego brzegu, by go zabezpieczyć.
Aby wykonać mniejszy kwiat, należy nabrać na druty mniej oczek i przerobić mniej rzędów przed rozpoczęciem gubienia. Oczka gubić tak samo.

Listek

Nabrać 3 o. i przerobić na lewo, dalej wg schematu.
Pokazano rzędy nieparzyste, w rzędach parzystych oczka i narzuty przerabiać na lewo. Oczka brzegowe też przerabiać.

- oczko prawe
- oczko lewe
- narzut
- 2 oczka prawe razem na prawo
- 2 oczka prawe razem od spodu
- 3 oczka prawe razem z środkowym oczkiem pod spodem

Można robić większe liście przerabiając więcej rzędów z narzutami. Aby większy liść był bardziej zaokrąglony, mniej rombowaty, po rzędach z narzutami a przed zamykaniem oczek przerobić prosto 2-4 rzędy.
Oczka brzegowe przerabiać (oczko brzegowe supełkowe) - w rzędach parzystych na lewo, w nieparzystych na prawo.
Środkowe oczko, między narzutami, można przerabiać jako oczko przekręcone.

"Dziobaty" poszarpany brzeg liścia uzyskamy przy zamykaniu oczek pierwsze oczko w rzędzie przed zamknięciem obrócić, ostatnie w tym samym rzędzie nie obracamy (ma leżeć na drucie przed zamknięciem jak oczko prawe).

Stokrotka

Kwiatuszek najlepiej robić z 4-pasmowej bawełny na drutach nr 3, ale można też wykorzystać włóczkę o innej grubości. Stokrotka z moheru będzie bardzo delikatna, a wykonana z rayonu przyciągnie wzrok metalicznym połyskiem.

Nabrać na druty 2 oczka.
Przerabiać wg schematu.

- oczko brzegowe

- oczko prawe

- 2 oczka z jednego oczka

Pierwszy płatek jest gotowy.
Przerabiać te 10 rzędów jeszcze 4 razy.
Zamknąć pozostałe 2 oczka. Końcówkę nitki przewlec przez oczka wzdłuż prostego brzegu (ściegiem fastrygowym). Połączyć pierwszy płatek z ostatnim, przy brzegach oczek zamkniętych, tworząc koło. Ściągnąć nitkę, aż płatki ułożą się płasko. Zabezpieczyć końcówkę nitki.

Aby płatki były większe należy przerobić dodatkowe rzędy dodając oczka. Interesujący efekt daje zrobienie większej ilości płatków i ułożenie ich spiralnie w kilku warstwach.